Hé, luister je wel?

Gepubliceerd op 7 februari 2019 09:37

Twee jonge mensen die met elkaar in gesprek zijn

Soms praat je met, of liever tegen, iemand en heb je het gevoel dat wat je zegt niet direct aankomt. De ogen van je gesprekspartner dwalen wat af, er wordt niet 'gehumd' om aan te geven dat hij of zij luistert, kortom je praat tegen een muur. De ander is nog wel zo alert om je twijfel te zien en zegt: "Ik hoor je wel hoor!" Ok... maar luister je wel?

 

Hoewel je bij allebei je oren gebruikt is er nogal een verschil tussen horen en luisteren. Zo vangen onze oren de hele dag geluiden op waar we niet veel mee doen; we horen muziek in de winkel maar alleen als we een goed nummer horen - of juist een hoop gejengel - reageren we erop. Door mee te neuriën of geïrriteerd te kijken bijvoorbeeld. Opeens luisteren we echt en... reageren. En daar zit em nou precies de kneep. Als je luistert reageer je ook. 

Je zit in een vergadering en wacht op een goed moment om je punt te maken. Je hebt je goed voorbereid en met jouw punt ga je scoren vandaag! Er wordt geanimeerd overlegd en verschillende standpunten passeren de revue. Je luistert met een half oor, zoekend naar een aanleiding om je briljante opmerking te plaatsen. Plotseling stelt iemand je een vraag. Helaas niet over het onderwerp waar jij zo mee bezig bent en je begint te stotteren want je weet eigenlijk niet goed waar het over gaat. Heb je dan geluisterd? Ja, maar wel heel selectief. Het is maar de vraag of je door zo te luisteren echt de discussie meekrijgt die rondgaat. En het is ook maar de vraag of jouw inbreng op deze manier het effect heeft dat je zoekt. Het is zelfs de vraag of je, als je actief had geluisterd, niet nog een veel betere inbreng had kunnen leveren. Gemiste kans dus...

Je hebt afgesproken met een goede vriend die wat problemen heeft met zijn gezondheid de laatste tijd. Onder het genot van een kop koffie doet hij zijn verhaal. Je luistert belangstellend naar zijn ervaringen met ziekenhuizen, artsen en therapieën. Je knikt begrijpend en geeft je vriend alle aandacht. Als hij vertelt hoeveel moeite hij heeft met het ziek zijn, zeg je: "ik begrijp precies hoe je je voelt, ik had dat ook toen ik...." en je gaat los op je eigen ervaringen. Heb je echt goed begrepen wat je vriend voelt? Of zocht je naar een moment om deel uit te maken van het gesprek?

Herkenbaar toch? Het is voor de meeste mensen moeilijk om alleen maar te luisteren en niet ook zelf inbreng te leveren. Echt en actief luisteren is moeilijk maar kan ontzettend waardevol zijn. Hoe doe je dat? Onder meer door iemand uit te laten praten, (oog)contact te houden en controlevragen te stellen. En ach, gewoon pure menselijke belangstelling kan natuurlijk ook heel veel helpen. 

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.